◊ ‘BOOTY LOOTING’ – ULTIMA VEZ ◊

1386206767
Wim Vandekeybus creëert met ‘booty Looting’ een voorstelling over het geheugen. Valse herinneringen, dwaalsporen, gefragmenteerde verhalen overheersen dit stuk dat op 15 september in Belgische première ging in De Warande.

Forced Entertainment acteur Jerry Killick verwelkomt het publiek met een uiteenzetting over antropologe Birgit Walter, de spilfiguur van deze voorstelling, die met een van haar publicaties kunstenaar Joseph Beuys zou beïnvloed hebben voor zijn legendarische performance ‘I like America and America likes me’.

Herinneringen samenstellen

Een re-enactment van deze performance lijkt hier op zijn plaats. Al is re-enactment een groot woord. De performance duurt enkele minuten in plaats van enkele dagen en er is geen coyote, wel vier dansers.

Killick neemt wat hij nemen kan. De performance is geenszins die van Beuys in 1974 en zet zo de toon van ‘booty Looting’. We gebruiken andermans werk in het eigen werk. We halen inspiratie, stelen wat we nodig hebben, moduleren en herwerken. We maken de buit buit. Zo gaat het ook met ons geheugen. Fragmenten uit het verleden, losse beelden en emotie vormen onze herinneringen die meer dan eens ver van de werkelijkheid liggen.

Vals of echt?

Birgit Walter die nu willens nillens op het podium wordt opgevoerd krijgt tal van gestaltes. Van antropologe wordt ze getransformeerd tot kunstenares, moeder, echtgenote en hedendaagse Medea die haar kinderen vermoordt en de eigen ogen uitsteekt. Of is ze simpelweg een actrice die zich zoveel rollen heeft eigen gemaakt waardoor haar ware persoonlijkheid in de vergetelheid is geraakt?

Familiale taferelen worden georkestreerd en vastgelegd op foto om zo gemiste en dus valse herinneringen te creëren. Fotograaf Danny Willems zorgt ervoor dat zijn indrukken van de scène meteen zichtbaar zijn voor het publiek. De foto’s worden live geprojecteerd. Scènes, blikken en emoties worden opgeslorpt in eenmomentopname. Het toont hoe broos een herinnering kan zijn en hoe beelden en foto’s hun eigen versie van de werkelijkheid brengen.

Vluchtig en ironisch

Dans, woord en beeld zorgen voor een veelheid aan indrukken. De toeschouwer moet keuzes maken en kan niet alles in één coherente indruk vatten. Het is echter geen bombardement aan impulsen waardoor de toeschouwer niet uit zijn lood wordt geslagen. De personages van Birgit Walter en Jerry Killick krijgen nooit vaste vorm en ontsnappen aan ons hokjes-denken, maar overdonderen niet.

Hoewel de zelfrelativering en ironie, die verweven zitten in elke scène, de toeschouwer nauwer bij het stuk betrekken, zorgen ze bij momenten echter ook voor een grote afstand. De verwarring en paniek die valse, versnipperde en gefragmenteerde herinneringen teweegbrengen, maken zich niet van ons meester. Ze worden vertaald in dans, woord en beeld, maar weten ons niet bij de keel te grijpen.

Eline Van De Voorde

◊ Link ◊

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s