Tentoonstellingbezoek Woe 15 april ’15 | Bozar – Faces Now

Woensdag 15 april heb ik een museabezoek in Brussel gedaan.
Ik bezocht Bozar | Het paleis voor schone kunsten, Museum Art & Marges en het Wiels.
Route

Ik ging oorspronkelijk naar Bozar voor de tentoonstelling ‘Faces Now’. 
Ik heb in de loop van de jaren al vele tentoonstellingen bezocht met het thema ‘Portret’ en ‘Fotografie’.
Deze tentoonstelling vond ik heel uitgebreid door middel van de vele verschillende en bekende fotowerken en fotograven die gepresenteerd worden op vele verschillende manieren.
Jammer genoeg mochten we geen foto’s nemen. Toch heb ik er enkele kunnen trekken, alsook de teksten die rondom te tentoonstelling aan de muur gepresenteerd zijn.


Europese portretfotografie sinds 1990

Sinds het ontstaan van de fotografie zijn portretten gemeengoed. In de jaren negentig herontdekten fotografen het genre van de portretkunst. Sinds de val van de Muur stellen ze zich vragen over identiteit en de plaats van het individu in de gedigitaliseerde en geglobaliseerde wereld. Wat vertellen het gezicht, de pose, de kleding en de omgeving over de geportretteerde? In FACES NOW zie je het werk dat 31 gerenommeerde fotografen in Europa maakten, onder meer van Tina Barney, Anton Corbijn en Stephan Vanfleteren.
Curator : Frits Gierstberg
Deelnemende fotografen : Tina Barney, Sergey Bratkov, Koos Breukel, Clegg & Guttmann, Anton Corbijn,Christian Courrèges, Denis Darzacq, Luc Delahaye, Rineke Dijkstra, Jitka Hanzlová, Konstantinos Ignatiadis, Alberto García-Alix, Stratos Kalafatis, Boris Michailov, Nikos Markou, Hellen van Meene, Jorge Molder, Lucia Nimcova, Adam Panczuk, Dita Pepe, Anders Petersen, Paola De Pietri, Jorma Puranen, Thomas Ruff, Clare Strand, Beat Streuli, Thomas Struth, Juergen Teller, Ari Versluis & Ellie Uyttenbroek, Stephan Vanfleteren, Manfred Willmann. Link

Research – Taverne || ‘Het Kommeke Koffe’ in Zoersel

Enkele dagen van de week ga ik langs ‘Het Kommeke Koffe’ in Zoersel.
Een taverne in Zoersel waar ik vroeger pannenkoeken ging eten met mijn Bompa. Ondertussen wordt de taverne vooral bezocht door de mensen van de psychiatrie ‘Bethanië’.

“Op woensdag 23 december werd Rik Frans, al 31 jaar lang de uitbater van ’t Koemeke koffe, in de bloemetjes gezet als ‘bovenste beste buur’.

“Ik heb Rik voorgedragen als Bovenste Beste Buur omdat hij met zoveel geduld en liefde mensen van de psychiatrie toelaat in zijn zaak,” zo legt Veerle Goorden uit, “zélfs al verbruiken ze op een hele avond slechts één consumptie en vullen ze nadien hun glas aan de kraan in het toilet. Voor zijn jarenlange opvang van deze patiënten, verdient Rik volgens mij een beloning!”
Rik, die net op tijd terug in het land was om zijn prijs in ontvangst te nemen, blijft er heel nuchter onder. “In andere zaken worden de mensen van de psychiatrie misschien buiten gekeken. Ook ik verlies klanten omwille van deze keuze, maar anderzijds win ik er ook heel wat klanten mee! Als je alleen maar de gezonde en de
sterke mens moet binnen laten, waar sta je dan…?!”
Link – Nieuwsblad

Rik Frans en zijn zus Lutgart Frans houden de zaak samen open. Rik staat aan de bar en Lutgart in de keuken, samen bereiden ze met veel liefde drankjes en gerechten voor de patiënten. Toen ik hen benaderde met de vraag of ik foto’s mocht nemen van de zaak en patiënten hebben ze mij meteen toegelaten en begonnen ze verhalen te vertellen over hun leven in de Taverne. Lutgart heeft vroeger zelf multimedia technieken gestudeerd en is nog steeds in de ban van alles wat met film/video/foto te maken heeft. Ze stuurde me meteen links door via mail van wat zij gemaakt had. Filmpjes van het leven zoals het is in ‘het kommeke koffe’. Hilarische momenten maar met zoveel werkelijkheid. Een plaats met zoveel liefde voor de klanten en gang van zaken dat je niet veel meer tegen komt!

Filmpjes gemaakt door Lutgart op Youtube:

  • Lever
  • Zottekot
  • Ouwe Vliegenier

Alvast een grote dank aan Rik en Lutgart voor de hulp en vriendelijkheid!
Zoë Verbaeten

ANTON CORBIJN||Den Haag

Het Gemeentemuseum Den Haag maakt vanwege de zestigste verjaardag van Anton Corbijn het retrospectief HOLLANDS DEEP,  met hoogtepunten uit al zijn series. Startpunt zijn de grofkorrelige zwart-witfoto’s van musici uit de jaren 70 en 80. In latere series zien we hoe hij steeds zijn grenzen verlegt door nieuwe thema’s te kiezen en te experimenteren met technieken en materialen.

Met dit grote overzicht wil het museum de ontwikkeling van Anton Corbijn als autodidact en de diversiteit van zijn onderwerpen en gebruikte technieken laten zien. Ook volgen we zijn zoektocht naar zijn ‘roots’. In 2001-2002 legde hij in de serie a.somebody muzikanten als Jimi Hendrix, Kurt Cobain, Sid Vicious en John Lennon vast tegen het decor van zijn geboortedorp Strijen, dat wordt omringd door de waterpartij van het Hollands Diep. Echter, allen waren toen al overleden en zijn gedurende hun leven nooit in het dorp in de Hoeksche Waard geweest. In werkelijkheid gaat het dan ook om zelfportretten van Corbijn, die zich als de overledenen verkleedde. “De serie gaat over de dood op mijn geboorteplek. Het is een samenloop van mijn obsessie voor muziek en de obsessie van mijn ouders voor het leven na de dood. Van huis uit kreeg ik mee dat je altijd op de achtergrond moest blijven. Maar ik ontdekte decennia later dat ik altijd iemand had willen zijn en met mijn werk kom ik dichter bij de mensen die dat bereikt hebben.”

Met het maken van lith-prints doorbrak hij in 1989 zijn consequente zwartwit werk, zowel in toon, vorm en ook gedeeltelijk qua inhoud want hij breidde zijn onderwerpkeuzes naast musici uit naar acteurs, regisseurs, schrijvers en modellen. In de late jaren negentig startte Corbijn zijn eerste conceptuele serie 33 Still Lives, waarmee hij met paparazzi-achtige foto’s weer meer mysterie in de wereld van publieke figuren terug te brengen. Tegelijkertijd brengt hij een ode aan de film-still, in dit geval van niet-bestaande films. Visueel ziet deze serie, die het Gemeentemuseum in zijn volledigheid toont, eruit als door zonlicht verbleekte filmposters waarbij alleen de blauwe toon en een tint van rood is overgebleven.

De serie Inwards and Onwards waar hij na zijn conceptuele uitspattingen zo rond 2002 mee begon, bestaat weer uit zwart-witportretten maar nu van voornamelijk beeldend kunstenaars die hem inspireren, zoals  Anselm Kiefer, Luc Tuymans, Peter Doig en Ai WeiWei. Kleine aparte ruimtes worden gewijd aan o.a.strippinggirls (2000), een samenwerkingsproject met kunstenaar Marlene Dumas, en fotografie van mode en van schrijvers.

De laatste jaren legt Corbijn zich steeds meer toe op het maken van speelfilms. Zijn debuut Control, over het leven van de Britse zanger Ian Curtis van Joy Division, werd door critici en publiek zeer enthousiast ontvangen en bedolven onder zo’n 30 awards. Zijn volgende film The American, met George Clooney werd een nummer één in Amerika. A Most Wanted Man, de derde film, draait op dit moment in de bioscopen. Zijn nieuwste film, getiteld Life, staat gepland voor het najaar van 2015. Foto’s van de making-of van deze producties spelen ook een rol in de overzichtstentoonstelling.

Bij beide tentoonstellingen (1-2-3-4 in het Fotomuseum Den Haag & Hollands Deep in het Gemeentemuseum Den Haag) verschijnt een catalogus.

Link | Link2

Expo Ontheemd – Antwerpen

Hoe raken mensen ontheemd? Wat zijn de oorzaken van sociale ontwrichting? De foto-expo ‘Ontheemd’ in het Maagdenhuismuseum duikt in de geschiedenis van de sociale fotografie en toont u het werk van (inter)nationale fotografen.

Sociale fotografie beïnvloedde publieke opinies en zorgde voor maatschappelijke verbetering, zoals de eerste wetten op kinderarbeid in Amerika. Ook vandaag blijft het genre belangrijk. De expo ‘Ontheemd. 150 jaar sociale fotografie’ brengt verleden en heden in beeld. Met foto’s van acht hedendaagse nationale en internationale fotografen.

‘DE GEEST GEPORTRETTEERD’ FOTOGRAFIE VAN KOOS BREUKEL

Museum Het Dolhuys in Haarlem presenteert de tentoonstelling ‘De geest geportretteerd’ met fotografie van Koos Breukel. In een serie van ruim dertig werken heeft Breukel de laatste bewoners van de Valeriuskliniek in Amsterdam gefotografeerd. Het gaat om portretten van psychiatrische patiënten, behandelaars en bestuursleden. ‘De geest geportretteerd’ is te zien van 16 april tot en met 7 september 2014 in Het Dolhuys.

Gerenommeerd portretfotograaf Koos Breukel geeft een eigen gezicht aan de laatste bewoners van de Valeriuskliniek in Amsterdam. Na meer dan 103 jaar is de psychiatrische kliniek gesloten en zijn de bewoners eind vorig jaar verhuisd naar een nieuw pand van GGZ inGeest in Amsterdam. De kliniek had een aantal bekende namen onder haar dak. Onder anderen de dichters Jan Arends, Gerrit Achterberg, Adriaan Roland Holst en Rogi Wieg waren er opgenomen, de kunstvervalser Han van Meegeren, ‘The man who tricked Göring’, overleed er. Breukel raakte gefascineerd door wat zich achter de muren van dit gesloten bolwerk afspeelde en geeft met zijn portretten een interessant beeld van een verborgen wereld. Met zijn camera weet hij de ziel van de bewoners te vangen. De portretten zijn zo weergegeven dat het voor het publiek onzichtbaar blijft wie patiënt is of medewerker. De werken nodigen wel uit tot gissen, en soms vergissen, waardoor de bezoeker wordt geconfronteerd met zijn eigen vooroordelen. Breukel is in staat de intense eigenheid van elk individu haarscherp vast te leggen; de bezoeker komt direct in contact met de kracht en de schoonheid van de geportretteerde. Hij fotografeert niet de patiënt, maar een waardig individu.

‘De geest geportretteerd’ is de eerste tentoonstelling van Het Dolhuys waarin het museum zich profileert als ‘museum van de geest’. Met de nieuwe programmering gaat het museum op een prikkelende manier het debat aan over de diversiteit van de menselijke geest en de waarde van afwijkend gedrag.

BIOGRAFIE KOOS BREUKEL Koos Breukel (Den Haag, 1962) opereert aan de top van de Nederlandse portretfotografie. In zijn carrière van ruim dertig jaar fotografeerde hij diverse politici, leden van het Koninklijk Huis, kunstenaars en artiesten. Ook werkte Breukel regelmatig mee aan portretten voor humane projecten. Voorbeelden daarvan zijn o.a.: overlevenden van de Faro-ramp, mensen met een gezichtsbeperking, de ouders van overleden Volendamse kinderen. 

cf059163cf059521kopie-van-lr-koos-breukel-1lr-koos-breukel-2
Link-

Jeffrey Silverthorne & Mathieu Pernot – FoMu Antwerpen

Na he Plenum op 24 februari 2015 ben ik naar het fotomuseum geweest. De tentoonstelling van Jeffrey Silverthorne & Mathieu Pernot.
Beide fotografen spreken me zeer aan door manier van werken – manier van fotograferen en manier van kijken naar de wereld.

◊ Jeffrey Silverthorne – The Precision of Silence

◊ Mathieu Pernot – La Traversée

FoMu – Antwerpen